Ik had al een tijdje niets meer gehoord en it was f*cking with my head. Hij spookt door mijn hoofd, ‘s ochtends als ik wakker word en ook geregeld overdag. Ik ben het niet gewend, het wachten op een berichtje, wanneer gaan we weer spelen? Gaan we nog eens spelen? Wat is het plan? Ik ben zo gewend om de regie in handen te hebben en te plannen en ookal heb ik wat moeite, ik vind dit een hele mooie uitdaging. Zelfbeheersing, zelfcontrole, vertrouwen. I don’t chase, I attract. Ik blijf het herhalen.

Ondertussen waren er al 10 dagen of zo verstreken zonder dat ik hem had gezien en ik begon het een beetje beu te worden. Allerlei gedachtes spookten door mijn hoofd, ik werd ongeduldig en begon al plannen te maken waar ik eventueel een nieuwe playmate zou kunnen vinden. Klinkt makkelijker gezegd dan gedaan. Ik kan met grote zekerheid zeggen dat mannen zoals hij vrij zeldzaam zijn, of specifieker, mannen tot wie ik zo’n intense en beestachtige aantrekkingskracht heb. De s x is geweldig en we hebben een onwijs fijne vibe samen. Dus ik besloot om het plan voor een nieuwe playmate maar even aan de kant te zetten.

Plan B was om hem een berichtje te sturen met de vraag waarom ik hem niet meer zie. Ik kreeg direct een antwoord, dat ik nog een heel klein beetje geduld moest hebben, waarop ik vroeg ‘hoeveel is een klein beetje’? Hij zei dat hij net van plan was de auto in te springen om langs te komen.

BAM! Lesson learned, ask and you will receive.