Er is een dierlijke aantrekkingskracht tussen ons. Vanaf het eerste moment dat ik hem zag, is er een onverklaarbare vibe tussen ons. Hij ruikt naar zweet en ik snuif het op. Mijn neus prikkelt en ik krijg een warme, tintelende sensatie in mijn onderbuik en schaamstreek. Ik krijg kippenvel wanneer hij mij aanraakt. Dit heb ik al zo lang niet meer meegemaakt. Ik wil spelen, ik wil mij aan hem overgeven. Hij is spannend, soms streng, maar ook heel verzorgend en lief. Hij doet, en ik laat het toe.

Ik merk dat ik niet verliefd ben, het is anders. Ik ben niet outcome-based. Ik laat het over me heenkomen, maar het is niet altijd makkelijk. Ik ben zo gewend om de controle over alles in mijn leven te hebben – en die is nu weg. Ik ben afhankelijk van wanneer hij zin heeft om langs te komen. Afspreken en plannen maken? Dat bestaat niet in zijn wereld. Ik laat het maar, want ik weet ook wel dat als ik dwing en zeur, het feest tussen ons snel afgelopen zal zijn. Dan moet ik op zoek naar een nieuwe playmate – wat op zich niet zo lastig hoeft te zijn, maar de standaard ligt hoog en is nu alleen maar hoger komen te liggen.